به نام دوست
سلام دوستان عزیز، امیدوارم خوش باشید و شاد و سرزنده :) .
خودم هم خوب میدانم که خیلی کم مینویسم و شاید دلیل محکمی نداشته باشم برای این کارم ! به هرحال امیدوارم که بنده را سرزنش نکیند، من هم قول میدهم که فعال بشوم :) ممنونم.
امروز بهانهء داشتم که توانست جلوی تنبلی من را بگیرد، و سرانجام شروع به نوشتن کردم :) و ان بهانه چیزی نبود جز، عید مبعث.
نخست؛ روز مبعث رو که روزی است بس عزیز بین مسلمانان، روزی است که محمد صلی الله عليه و آله و سلم به جايگاه والای پیامبری رسید، روزی است که انسانی برگزيده شد تا راهی زیبای روبروی همنوعان خود قرار دهد، روزی است که محمد، خاتم پیامبران از سوی خداوند انتخاب شد تا انسان را از گمراهی باز دارد*. این روز عزیز را به همه مسلمانان جهان تبریک و تهنیت عرض میکنم؛ مخصوصاً به شما دوستان ارجمندم.
شعری از حضرت حافظ:
صبح است ساقیا قدحی پرشراب کن دور فلک درنـگ ندارد شتـاب کن
زان پیشتر که عالم فانی شود خـراب ما را ز جام باده گلگون خراب کن
خورشیـد می ز مشرق ساغر طلوع کرد گر برگ عیش میطلبی ترک خواب کن
روزی که چــرخ از گـل ما کوزهها کند زنهار کاسه سر ما پرشـراب کن
ما مرد زهد و توبه و طامات نیستیم با ما به جام باده صافی خطاب کن
کــار صـواب بـــاده پرستیست حـــافظا برخیـز و عزم جـزم به کار صواب کن.
ته نوشت: سخنوران زیادی هستند و سخنان بسیار گفتهاند، ولی محمد (ص) را هیچ سخنی نیست که توصیف کند.
*افسوس که انسان، انسان است از احساس سرشار است.
 |
لينک مطلب |  |
ارسال به:
|
|
|
|
